QAQNAS – a Kurdish co-opera
A Kurdish Electronic Opera on a poem by Tarza Jaff – for an all female cast
When/Where->
With ->
Wat (in Dutch) ->
What – English ->
Visiting Sulaymaniyah in 2023 ->
Pers-quotes ->
Extra: Stadslied van Amsterdam
Text
With:
Naaz (vocals)
Nora Mulder (cimbalom, selfmade-electronics), Mei-Yi Lee (percussion, kitchen-electronics), Huba de Graaff (electric violin, vintage electronics), Katharina Gross (cello and electronics)
Light design: Varja Klosse
Costumes: Leila el Alaoui / Anouk van Kampen Wieling
Sound design: Ruben Kieftenbelt
Director: Ria Marks
Composer: Huba De Graaff
Poem by: Tarza Jaff
English translation: Bzhwen Jamal – Nivîs Writing Studio
Translation in Dutch and pre-recorded voice: Bakhcha Mohammed
Translation in English for live-performance: Naaz Mohammad
Publiciteit: Lonneke van Eden
Zakelijke leiding: Jasper Hupkens
more info:
jasper@hubadegraaff.com
What:
What does freedom mean for women today? Qaqnas is a powerful, musical ode to that question. In this new opera, voice, electronics and resistance take centre stage. Inspired by the slogan ‘Jin, Jiyan, Azadî’ (‘woman, life, freedom’) – originating in the Kurdish women’s movement and now known worldwide as a rallying cry against oppression, patriarchy and state violence – Qaqnas reveals just how fragile freedom can be.
The opera is sung in Sorani-Kurdish: a language that was long forbidden and now resounds loudly, proudly and uninhibited. Composer Huba de Graaff, known for her largely experimental operas, explores in Qaqnas the relationship between speech and music: every language generates its own music. The Dutch-Kurdish singer-songwriter Naaz Mohammad, known simply as Naaz, performs the opera. The production is based on a poem by Kurdish poet Tarza Jaff and tells the story of women who dare to choose for themselves – and pay a price for doing so.
The opera is set in a music studio, where an all-female cast operates all the equipment. Qaqnas (Kurdish for ‘phoenix’) brings together do-it-yourself electronics, opera, poetry, rebellious women and extravagant costumes. The result is an energetic, all-female Kurdish opera about freedom – a searing performance about strength and claiming space.
Wat:
QAQNAS – een Koerdische opera over vrouwen, vrijheid en elektronica
Wat betekent vrijheid voor vrouwen? De opera QAQNAS (“feniks” in het Koerdisch) vertelt het verhaal van vrouwen die hun eigen weg kiezen. Gebaseerd op een gedicht van dichteres Tarza Jaff (1972), waarin vrouwen hun man verlaten, voor hun vrijheid kiezen, en daarmee vogelvrij worden verklaard.
ژن کە دەڕۆن، خودا غەزەبیان لێ دەگرێت، باڵ دەگرن!
jn ke derron, xwda ẍezebîan lê degrêt, ball degrn!
“Als vrouwen vertrekken, is God boos op hen, ze nemen vleugels!”
Een opera gezongen in het Koerdisch door de Nederlands-Koerdische singer-songwriter Naaz ondersteund door een all-female ensemble, waarin poëzie wordt gecombineerd met rebelse vrouwen, do-it-yourself-elektronica en extravagante kostuums.
Het is een lang gezongen gedicht in een taal die eeuwenlang verboden was en daarom alleen binnenshuis gesproken werd.
Componist Huba de Graaff, bekend van controversiële opera’s zoals The Naked Shit Songs en De Pornopera, creëerde QAQNAS na een inspirerend bezoek aan Koerdistan-Noord-Irak. Tijdens maaltijden met strijdvaardige vrouwen en experimentele musici ontstond het idee voor deze opera.
When
try-out: 11-6-’26 – Holland Festival – Frascati – Amsterdam
Première: june 12th – Holland Festival – Frascati – Amsterdam
june 13th – Holland Festival – Frascati – Amsterdam
june 14th – Holland Festival – Frascati – Amsterdam
Pers – div
Text – Poem
QAQNAS
“Als vrouwen vertrekken, krijgen ze vleugels, dan laat God zijn toorn over hen neerdalen.”
Vrouwen verlaten mannen, eens in hun leven,
Sommigen op hun tenen, de deur achter zich latend op een kier,
zodat hun ziel die aan duizend kanten gebarsten is
niet in stukken uiteen valt.
Sommigen lijden ondraaglijke pijn
Sommigen rollen simpelweg de zoom van hun bloemenjurken op,
zodat die niet doordrenkt raakt van tranen.
Sommigen bedekken hun oren, terwijl ze hun hart krampachtig vasthouden als
een gebroken parelketting
en vallen parel voor parel uit elkaar.
Sommigen verliezen hun verstand
Mompelen verloren dromen in zichzelf
Barsten in lachen uit terwijl ze huilen.
Sommigen vermageren zo erg dat ze met een simpele beweging zouden kunnen verdorren
Sommigen trekken hun eigen haar uit.
Sommigen leggen hun handen op hun hart
Anderen leggen hun handen op hun ogen
Weer anderen gebruiken hun handen om hun verse wonden te bedekken.
Vrouwen niet aan het begin van hun verhaal,
Noch in het midden,
Maar vrouwen, aan het einde van hun verhalen
Terwijl ze hun liefde bundelen, laten ze zich vallen en meevoeren door de stroom.
Vrouwen openen deuren met moeite
Hun roestige sleutels zitten vast in hun handen
Hun kelen geblokkeerd door gejammer
Hun lippen, net als hun hielen, gebarsten en bloedend
Hun monden zo smerig,
Terwijl ze alles vervloeken wat heilig is.
Maar zodra ze vertrokken zijn
Kijken ze niet meer achterom.
Als ze eenmaal weg zijn, worden ze als verloren beschouwd.
Ze krijgen vleugels,
God laat zijn toorn over hen neerdalen
Ze verstoren de vredige hemel
Ze verbreken hun relaties, zoals ze hun haar afknippen
Ze bijten op hun nagels tot hun vingertoppen bloeden
En als hun nagels weer zijn aangegroeid
zijn hun geliefden allang vergeten.
Sommigen verbranden hun herinneringen
Sommigen verbranden zichzelf
Sommigen blijven eten maar zijn nooit verzadigd
Hun broek zal te strak zitten, zodat hun naaldhakken het gewicht niet meer kunnen dragen
Sommigen blijven hangen op de drempel van God
Sommigen stoppen met bidden
Sommigen zingen en dansen terwijl ze huilen
Sommigen kunnen niet meer naar liedjes luisteren
Vrouwen zijn niet hetzelfde
Ze lijken niet op elkaar
Behalve wanneer ze als een fenix verbranden
En herrijzen uit hun eigen as.
Visiting Sulaymaniyah in 2023
een co-productie met het Holland Festival
met dank aan Plein Theater, Jan Panis, Niga Salam