PFE – the Pornopera festival edition

What ->
With ->
Where/When ->
Press ->
More ->

What:

About everything what happens with your voice BEFORE you start singing.

 

THE ART of female ORGASM
“The “Pornopera” is gripping, exciting, surprising but never pornographic.”

“Very clever approach to a whole new form of Opera Experience!”(Cultuurpodium)
“Touching beautiful” …
“…nothing is so personal, so intimate, as the sounds you make during sex.” (NRC)

(Sexual) moaning has never sounded so beautiful…
The original Pornopera was embedded in the story’ Myrrha’ by Ovid, told by Hans Dagelet.

With:

Soetkin Demey
Eva Tebbe harp & vocals
Ekaterina Levental
harp & soprano
Sanne van Rijn director
Huba de Graaff music
Floriaan Ganzevoort light design
Vid Ahacic sound design
Sascha van Riel stage design
Quirijn Smits dekorbouw
Matthijs Kievit sound engineer
Britt Verstegen zakelijke leiding
Jasper Hupkens production

publiciteit: Bureau tamtam/Lonneke van Eden
grafisch ontwerp: Emmy Visser
fotografie: Bowie Verschuuren

Where/When:

22 juli 2016: Wonderfeel
11 maart 2017: …

21 oktober 2017 Leuven – Transit

Press:

VN 1 VN 2 VN 3
Vrij Nederland 30-05-15

recensiePornoperaHaarlem Haarlems Dagblad

VK19-5 VK 19-05-15

VKcultuur-square VK 08-05-15

More:

Wat is Zang
Het zou toch prachtig zijn: een zwoele zomeravond, alle slaapkamerramen staan open, en overal hoor je vrouwen loeiend, schreeuwend, en ‘zingend’ klaarkomen. Alsof de hele wereld zucht en steunt en kreunt. Trillend, en steeds weer die ontlading. Want zingen is loslaten, bevrijding. Waarom is het toch zo fijn om te luisteren naar zangers die eerlijk en zonder remmingen volkomen vrij kreunen en zingen en zich compleet laten gaan? Zouden we dat niet allemaal zo willen?

In een serie muziektheaterstukken (opera’s met andere middelen) wijd ik me sinds een aantal jaren aan fundamentele vragen als: Wat is zang? Hoe werkt het? Wat is de functie ervan? Waarom gaat iemand zingen?

Voor het vorige project ‘Apera’ deed ik onderzoek naar het ontstaan van zang. Mijn conclusie was: eerst was er zang en van daaruit ontstond spraak. Daarna ben ik gaan onderzoeken hoe ‘zingen’ tot stand komt.

Als ik zelf probeer te zingen komt er eerst relatief veel geschraap, een beetje hees gehijg en vervolgens duurt het nog behoorlijk lang voordat er sprake is van een soort stabiele toonhoogte: zang.

Vlak voordat een helder zanggeluid klinkt, wanneer de stembanden zich sluiten, vlak vóór ze gaan trillen en de trillende lucht er uitgeperst wordt, is altijd een beetje gekreun hoorbaar. Bij een ongetrainde stem is dit effect sterker dan bij een geschoolde operastem.

Maar bij alle zangers zit er wel iets vóór de zang, al is het een miniem kreuntje. Die kreun geeft ieder stemgeluid zijn eigen karakter. Popzangers hebben dit persoonlijke, naar binnen gerichte en expressieve gekreun tot een ware kunst verheven, terwijl bij operazangers alle bijgeluiden juist worden weggetraind. Maar juist dat individuele randje, dat stukje geluid dat vlak vóór het echte zingen zit alvorens alle uithoeken van de zaal worden weggeblazen door een bulderend vibrerende opera-stem, juist dat kreuntje geeft een zanger extra expressiemogelijkheden, en zorgt er ook voor dat iedere zanger individueel goed is te onderscheiden. Daarin is de menselijke stem juist zó mooi, zó rijk en expressief.

Wanneer je niet de achterste rij van het scala van Milaan hoeft te bereiken, maar bijvoorbeeld gewoon dichtbij iemands oor zachtjes zingt, of heel dicht op de microfoon, blijkt er een wereld van ongekende subtiliteiten mogelijk: kreunen, hijgjes, heesheid, ruwe randjes en heel veel interessante bijgeluiden.

Zang ontstaat vanuit de kreun: de techniek
Wat gebeurt er allemaal vlak voordat er wordt gezongen?

De stembanden bestaan uit twee symmetrische witte plooien, samengesteld uit spier- en bindweefsel. Tijdens het in- en uitademen staan ze wijd uit elkaar. Als je geluid maakt met je stem (praten, zingen) gaan de stemplooien eerst vlak bij elkaar staan zodat er een smalle spleet ontstaat. Vervolgens door de luchtdruk en luchtstroom gaan de slijmvliesranden van de stemplooien tegen elkaar trillen en ontstaat er geluid.

Zangers trainen de een perfecte timing tussen sluiten van de stembanden en het geven van lucht.
Stembanden gaan nooit in één klap dicht: en vlak vóór ze ‘perfect’ gesloten zijn hoor je een voorgeluid: een kreun.
Dus de volgorde is: valse lucht, kreun, stembanden sluiten zich steeds meer, en gaan uiteindelijk meetrillen, met als resultaat: zang.

Ik ben op zoek gegaan naar echt en authentiek gekreun.  Al snel belandde ik op het ultieme kreun-terrein: seks. En daarom ben ik porno-audiomateriaal gaan verzamelen, met name van het gekreun vlak vóór het orgasme, en deze porno-audio-fragmenten heb ik geanalyseerd.

Vrouwen komen vergelijkbaar tot ‘zang’
Ik heb alle porno-audiotracks uit elkaar geplozen tot (ultra) korte audio-stukjes, en ingedeeld in verschillende stemtechnieken.

MyrrhaVoiceTreatment
Het vrouwelijk pre-orgastisch gekreun klinkt steeds volgens dezelfde stem-technische opbouw (elke klaarkomende vrouw doet ongeveer hetzelfde): van adem naar hijg naar kreun, inhaleer, hardere kreun, stukje spraak, herneming opbouw, enz.
Tot het hoogtepunt: want dan gaat ze ‘zingen’.

Tijdens het orgasme is de ‘controle’ vrijwel uitgeschakeld, en dan hoor je een ongeforceerde, ongecontroleerde opbouw naar een soort ‘zang’ (trillende stembanden op toonhoogte): de bevrijdende uitroep.
Ik heb deze ‘universele’ opbouw groots neergezet en vertaald naar opera: de Pornopera.

Een kreun is zó mooi en zó fascinerend en bovendien rijk aan frequenties en boventonen. In een kreun zit iemands persoonlijkheid. Een kreun is bovendien eerlijk, want het is de ongemanipuleerde fysieke klank van de nog-niet-sluitende stembanden.

Kreunschetsen1

aantekeningen

Soorten kreunen

Een kreun kan naar buiten gaan (uitademend) —> naar buiten
of naar binnen (inhaleren) <—- inhaleer
Een kreun kan strak op één toonhoogte blijven
of dalen (bijna altijd dalend, stijgend komt zelden voor)
Een kreun kan complex en samengesteld zijn of simpel, rechttoe rechtaan.
En dan natuurlijk gradueel: harder of zachter (met meer of minder luchtdruk), korter of langer. En met de stembanden meer of minder gesloten.
Zo kan een kreun bijvoorbeeld strak en zacht beginnen om vervolgens hard te dalen.

25.Soetkin

uit de partituur van Soetkin Demey

 

All about the original Pornopera ->

Print